Ευκαιρία για στροφή στο ελαιόλαδο στην μαζική εστίαση

 

Γράφει ο Νικ. Μιχελάκης*

afritezaΟι τεράστιες αναταράξεις που προκάλεσαν τελευταία η υγειονομική και ενεργειακή κρίση στην οικονομική και κοινωνική ζωή του πλανήτη είχαν αναπόφευκτα τις επιπτώσεις τους και στον διατροφικό τομέα.

Και πρωταγωνιστικό ρόλο στον τομέα αυτό έπαιξε η παγκόσμια επάρκεια ηλιελαίου η διαθεσιμότητα του οποίου μειώθηκε δραματικά εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία η οποία μαζί με την Ρωσία παράγουν το 60% της παγκόσμιας παραγωγής και καλύπτουν το 75% των εξαγωγών παγκοσμίως.

 Στην Ελλάδα από την αρχή της κρίσης οι τιμές του ηλιελαίου στην λιανική εκτινάχτηκαν κατά 2-3 φορές υψηλότερα, φθάνοντας από 0,8€ στα 3,0-3,5€ ανά λίτρο! Ξεπέρασαν έτσι τις τιμές παραγωγού στο (απλό) παρθένο ελαιόλαδο (2,4-2,9€/κ) και προσέγγισαν τις τιμές παραγωγού στην υψηλότερη ποιοτική κατηγορία στο έξτρα παρθένο (3,30-3,60€/κ)

 Ωστόσο, στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, σπορέλαια και ειδικότερα ηλιέλαιο, αναλώνονται κυρίως (άνω από 70%) στην μαζική εστίαση (ταβέρνες, εστιατόρια, ξενοδοχεία) όπου χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά στα τηγανητά τα οποία απορροφούν το 80% και πλέον των συνολικών λιπαρών που αναλώνεται. Αντίθετα στην οικιακή εστίαση, ιδίως, στις ελαιοκομικές περιοχές, χρησιμοποιείται  σχεδόν αποκλειστικά ελαιόλαδο σε όλα τα φαγητά και φυσικά τα τηγανητά!

Τα τηγανητά με ελαιόλαδα συμφέρει να επανέλθουν!

 Και όμως, η νέα αυτή εξέλιξη αποτελεί για τις επιχειρήσεις μαζικής εστίασης ευκαιρία. Και αυτό γιατί τώρα συμφέρει να αντικαταστήσουν τα σπορέλαια με ελαιόλαδο αφού το κόστος που θα καταβάλλουν θα είναι το ίδιο (αν η προμήθεια του ελαιολάδου γίνει κατευθείαν από παραγωγούς η από ελαιοτριβεία), ενώ συγχρόνως μπορούν να αυξήσουν τις τιμές προβάλλοντας την γευστική και υγιεινή ανωτερότητα του ελαιόλαδου.    

 Τεχνικό πρόβλημα με τις μεγάλες φριτέζες που απαιτούν 10-15lit λαδιού, δεν υπάρχει αφού τελευταία κυκλοφορούν μικρές φριτέζες 1-1,5 lit. (βλ.Φωτο)

 Ευκαιρία συνεπώς είναι, οι επιχειρήσεις εστίασης να εξετάσουν την αποκλειστική χρήση ελαιολάδου, χρησιμοποιώντας έξτρα παρθένο στα νωπά, σαλατικά, βραστά, και ψητά όπως ήδη όλες σχεδόν πράττουν και (απλά) παρθένα η έστω «ραφιναρισμένα» ελαιόλαδα στα τηγανητά και στα μαγειρευτά.

 Σε μια τέτοια εξέλιξη ασφαλώς μπορούν και πρέπει να συμβάλλουν και η πολιτεία αλλά και οι τοπικοί φορείς (αυτοδιοίκηση, επιμελητήρια, συν/σμοι, κ.α.) προβάλλοντας την υγιεινή και γευστική ανωτερότητα του ελαιολάδου και βέβαια τις ίδιες τις επιχειρήσεις που το χρησιμοποιούν. Οι καταναλωτές, όπως αποδείχτηκε από έρευνα του ΣΕΔΗΚ, είναι έτοιμοι να πληρώσουν κάποια τιμή παραπάνω για τηγανητά με ελαιόλαδο!

  Τα αποτελέσματα διεθνών ιατρικών ερευνών για τις ευεργετικές επιδράσεις του ελαιόλαδου σε σειρά σοβαρών ασθενειών, αλλά και για τις βλαβερές επιδράσεις του τηγανίσματος με σπορέλαια, είναι γνωστά και μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν.

==========

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά άδεια του (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)