Ισπανικές εταιρείες προσπαθούν να ακυρώσουν την πρόταση ΗΠΑ

Γράφει ο Νικ. Μιχελάκης*

Συνεχίζεται και εντείνεται στις ΗΠΑ η κίνηση που έχει αρχίσει από το 2019 για την προώθηση και έγκριση ενός νέου Κανονισμούusa αξιολόγησης και ταξινόμησης του ελαιολάδου σε διάφορες ποιοτικές κατηγορίες, τελείως διάφορες από εκείνες που έχει ορίσει το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου και ισχύουν στην ΕΕ.

Στην κίνηση αυτή, της οποίας ηγείται η Αμερικανική Ένωση Παραγωγών Ελαιολάδου (AOOPA), συμμετέχει και η Βορειοαμερικανική Ένωση Ελαιόλαδου (NAOOA) καθώς και η Ισπανική πολυεθνική Deoleo που θεωρείται ως η μεγαλύτερη εταιρεία εμφιάλωσης και διάθεσης ελαιολάδου στον κόσμο και πωλεί μάρκες όπως οι γνωστές Bertolli, Carapelli, Carbonell και Koipe.

Οι ΗΠΑ παρά το γεγονός ότι παράγουν μόνο περίπου 5.000 τόνους έξτρα παρθένου ελαιολάδου ετησίως, είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο σε κατανάλωση εισάγοντας περίπου 400.000 τόνους τον χρόνο κυρίως από Ισπανία και Ιταλία.

Έτσι, οι ΗΠΑ φυσιολογικά ενδιαφέρονται και έχουν θέσει το ελαιόλαδο στο επίκεντρο της προσοχής τους ενισχύοντας την ισχύουσα νομοθεσία για την ταξινόμηση των ποιοτικών τύπων και την επισήμανσή του.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη κίνηση εάν επιτύχει, είναι φανερό ότι θα προκαλέσει σημαντικές ανακατατάξεις στην εμπορία παγκοσμίως και ενδεχόμενα προβλήματα σε κάποιους εξαγωγείς και ιδιαίτερα τους Ισπανούς στο μέλλον.

Ποιες αλλαγές επιδιώκονται

Βασικός στόχος της κίνησης στις ΗΠΑ είναι να εισαχθούν στους ισχύοντες Κανονισμούς ως πρόσθετα ποιοτικά κριτήρια η περιεκτικότητα του ελαιολάδου σε πυροφαιοφυτίνες και διγλυκερίδια που ανήκουν στα βιοδραστικά συστατικά του ελαιολάδου τα οποία θεωρείται ότι του προσδίδουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες οι οποίες έχουν ευεργετικές δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

Έτσι, η τροποποίηση αυτή προφανώς ευνοεί τα φρέσκα ανεπεξέργαστα ελαιόλαδα, όπως είναι τα πλείστα Ελληνικά, τα οποία θεωρείται ότι είναι πλουσιότερα σε πολυφαινόλες. Όμως στην Ισπανία φορείς της εμπορίας ελαιολάδου και κυρίως εξαγωγείς που εμπορεύονται κυρίως ελαιόλαδα «εξευγενισμένα» (ραφιναρισμένα και μίγματα) εκφράζουν τη δυσφορία τους για την εξέλιξη αυτή υποστηρίζοντας ότι «δεν θα φέρει καμιά βελτιωμένη ενημέρωση στους καταναλωτές δεδομένου ότι η πυροφαιοφυτίνη και τα διγλυκερίδια αντικατοπτρίζουν μόνο τον βαθμό φρεσκάδας, αλλά όχι την ποιότητα ή την καθαρότητά του ελαιολάδου», αποσιωπώντας την υγιεινή πλευρά του προϊόντος.

Κατά τους Ισπανούς, για άλλη μια φορά, ο Αμερικανικός τομέας ελαιολάδου θέτει ξανά υπό αμφισβήτηση τα πρότυπα που έχει παγιώσει το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου και έχουν δείξει ότι είναι αξιόπιστα και ότι εγγυώνται τη γνησιότητα του έξτρα παρθένου. 

================

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά άδεια του (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)