Συμπεράσματα και σχόλια έρευνας του ΕΦΕΤ

 

Γράφει ο Νίκος Μιχελάκης*

Τις ήδη γνωστές από χρόνια στην πράξη συνήθειες και προτιμήσεις των Ελλήνων καταναλωτών σε ότι αφορά την ποιότητα και την γνησιότητα (νοθεία) του ελαιόλαδου,   επαλήθευση έρευνα που διενεργήθηκε για λογαριασμό του ΕΦΕΤαπό την εταιρεία Hellenic Research House.ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ1

Βασική διαπίστωση της έρευνας αυτής, ήταν ότι η κατανάλωση ελαιόλαδου στην Ελλάδα, η οποία σύμφωνα και με παλαιότερες έρευνες, ιδιαίτερα στην Κρήτη   φτάνει και μέχρι και 20Kg ανά άτομο τον χρόνο, γίνεται με προμήθεια εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου όχι από την αγορά αλλά απ ευθείας από παραγωγούς.

Οι περισσότεροι καταναλωτές που συμμετείχαν στην έρευνα (60,3%) δηλώσαν ότι χρησιμοποιούν ελαιόλαδο που παράγεται από τους ίδιους ή από συγγενείς ή φίλους τους και μόνο το 27,4% ανάφερε ότι αγοράζει τυποποιημένο ελαιόλαδο.

Η πλειοψηφία των νοικοκυριών (57%) ανέφερε ότι χρησιμοποιεί εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο το οποίο κατά 74% προμηθεύεται από συγγενείς, φίλους και γνωστούς   και πιστεύει (κατά 91%) ότι το ελαιόλαδο αυτό δεν είναι νοθευμένο. 

Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει οι έλληνες καταναλωτές να ενημερωθούν κατάλληλα ώστε να κατανοήσουν τον ρόλο της σωστής   αποθήκευσης και διατήρησης του ελαιόλαδου στα σπίτια αλλά και της καταλληλότητας των μέσων συσκευασίας.

Οικογενειακές συσκευασίες

Ωστόσο, κατα την αποψή μας,  σημαντικό είναι οι μικροί και μεγάλοι τυποποιητές να αξιοποιήσουν την συνήθεια της υψηλής οικογενειακής κατανάλωσης των ελλήνων με την δημιουργία μεγαλύτερων συσκευασιών απο τις συνήθεις των 0,5-1,0 λίτρο.  ΓιατίΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΠΛΑΙΣΙΟ δεν είναι δυνατόν μια οικογένεια που καταναλώνει 80-100 κιλά ελαιόλαδο τον χρόνο, να τρέχει κάθε τόσο στην αγορά και να αγοράζει λίτρο-λίτρο,  πληρώνοντας το μάλιστα σε τιμή 60-80% μεγαλύτερη από ότι το αγοράζει κατευθείαν από παραγωγούς.

Επομένως η υιοθέτηση συσκευασιών 3-5 λίτρων σε ανοξείδωτα δοχεία που θα διατίθενται σε τιμές λίγο πάνω από τις τιμές παραγωγού, επιτρέπει την προμήθεια των ετήσιων αναγκών της οικογένειας, λύνοντας τα προβλήματα συντήρησης αλλά και τα προβλήματα αποθήκευσης στις κουζίνες των συνήθως μικρών διαμερισμάτων της αστικής τάξης.

Έρευνα και στην εστίαση

Βέβαια, η έρευνα του ΕΦΕΤ επιβεβαίωσε και άλλα, εν πολλοίς γνωστά, σημεία σχετικά με την κατανάλωση ελαιολάδου στην Ελλάδα, τα οποία δημοσιεύονται στα ΕΛΑΙΟΝΕΑ (www.sedik.gr 22.11.21.). Δεν εξέτασε όμως, άγνωστο γιατί,ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΕΣΤΙΑΣΗ το θέμα της κατανάλωσης ελαιόλαδου στην μαζική εστίαση, όπου τα πράγματα φαίνεται να είναι τελείως αντίθετα από ότι στην οικογενειακή κατανάλωση. Και αυτό βέβαια έχει σημαντική σπουδαιότητα γιατί είναι γνωστό ότι τόσο οι έλληνες όσο και οι ξένοι τουρίστες συνηθίζουν τα τελευταία χρονιά να τρώνε σε ταβέρνες, εστιατόρια και άλλα μέσα μαζικής εστίασης, όπου στα τηγανητά - τα οποία απορροφούν το 70%  της συνολικής τους κατανάλωσης - χρησιμοποιούν σπορέλαια και μάλιστα σε πολλαπλά τηγανίσματα!  Ετσι, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος  παραγωγής βενζοπυρενίων, που ειναι  άκρως επικίνδυνα για την υγεία!

Με το θέμα αυτό θα ασχοληθεί άραγε ο ΕΦΕΤ, ή κάποιος άλλος αρμόδιος φορέας; Διαφορετικά ποιο νόημα έχει η προβαλλόμενη νέα Κοινοτική πολιτική “From farm to fork” (Απο το χωράφι στο τραπέζι) όταν διατροφικά προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο, που παράγονται με όλους τους οικολογικούς κανόνες, στην τελευταία φάση της κατανάλωσής τους αλλοιώνονται επικίνδυνα.

 

 

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά άδεια του Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">