Έμεινε όμως επιστημονικά και  ανθρώπινα  

 

Υποκύπτοντας στους σκληρούς και ακατανόητους βιολογικούς νόμους  διέκοψε ξαφνικά τον κύκλο της ζωής του σε αυτόν τον πλανήτη στις 25 Μαΐου 2021 ο Γεωπόνος Στέλιος Μιχελάκης και την Κυριακή τελείται το 40ημερο μνημόσυνο του.

Ολοκληρώθηκε έτσι γρήγορα και ξαφνικά η τροχιά μιας ανθρώπινης ζωής που προχωρούσε αφήνοντας στο πέρασμα της βαθιά χαραγμένα τα ίχνη της πορείας της, παρακαταθήκες πολύτιμες για επιστήμονες και ανθρώπους.ΣΜ ΦΩΤΟ

Ο Στέλιος Μιχελάκης που γεννήθηκε στο χωριό Γαβαλοχώρι Αποκορώνου το 1941, έφυγε βιολογικά αλλά κατάφερε να μην φύγει   επιστημονικά και ανθρώπινα. Οι εργασίες και τα συγγράμματα του τον έχουν τοποθετήσει ψηλά στην πυραμίδα εκείνων που δημιούργησαν, καταξιώθηκαν και καταγράφηκαν στην ιστορία της επιστήμης. Σε εκείνους που άφησαν   φεύγοντας μια τεράστια επιστημονική κληρονομιά και ένα λαμπρό υπόδειγμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ήθους και ακεραιότητας.

 Η Εντομολογία και ειδικότερα η Δακοκτονία οφείλουν πολλά σε αυτόν και οι νεώτεροι επιστήμονες ασφαλώς μπορούν να αποκομίσουν πολλές γνώσεις από τις ερευνητικές εργασίες του.

Με τον   Στέλιο Μιχελάκη είχα την τύχη να είμαι πρώτος εξάδελφος και συνάδελφος αφού με διαφορά 3 ετών με ακολούθησε στις σπουδές στην τότε Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή και σήμερα Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πέτυχε με σειρά πρώτος στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών το 1960  και έτυχε υποτροφίας μέχρι την αποφοίτηση του το 1965.

Αφού υπηρέτησε  την στρατιωτική θητεία του το 1966-68  διορίστηκε και υπηρέτησε σαν Γεωπόνος Γεωργ. Εφαρμογών στις Μοίρες Ηρακλείου  από το 1968 έως το 1971.  Στην συνέχεια μετατέθηκε  και   συνέχισε την επιστημονική σταδιοδρομία του στο Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών  Χανίων εργαζόμενος  στο πρόγραμμα  UNDP του FAO  για την βιοοικολογία και  καταπολέμηση του Δάκου.

Με υποτροφία του FAO απέκτησε Master και Δίπλωμα του Lonton Imperial College το 1973, ενώ με δαπάνες του FAO  απέκτησε και το Διδακτορικό του Πανεπιστημιου Aux Marseille Γαλλίας το 1980.

Το 1992 κρίνεται ως Ερευνητής Α και τοποθετείται   ως Δ/ντής στο Κέντρο Γεωργικής Έρευνας Κρήτης.

Κατά την πολυετή θητεία του στην έρευνα,   ασχολήθηκε βασικά με την βιολογία και την καταπολέμηση του Δάκου. Ήταν τότε, όπως και σήμερα, ένας τομέας πολύ σημαντικός και νευραλγικός που  αποτελούσε για τον Στέλιο σοβαρή επιστημονική πρόκληση. Παράλληλα όμως του έθετε σημαντική ηθική επιταγή για στήριξη των ηρωικών ξωμάχων που αγωνίζονταν να καλλιεργούν την ελιά  και τα αμπέλια και να στήνουν "θερμοκήπια¨ πάνω στη πετρώδη και άγονη γη του τόπου μας. 

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο Στέλιος Μιχελάκης έδειξε το επιστημονικό και συγχρόνως ανθρώπινο πρόσωπό του. Τρέχοντας ασταμάτητα από το εργαστήρια στα χωριά και στα χωράφια ερευνώντας τους εχθρούς των καλλιεργειών και καθοδηγώντας   καλλιεργητές και Γεωπόνους, έβαλε την σφραγίδα του στον αγώνα των εποχών αυτών.  

Το επιστημονικό έργο του παρουσιάστηκε με 135 συμμετοχές σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και αποτυπώθηκε  σε 190 επιστημονικές εργασίες που δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά.

Πολλά από τα ευρήματα και συμπεράσματα των ερευνών του χρησιμοποιήθηκαν   σε ωφέλιμες εφαρμογές στην γεωργική πράξη.

Παράλληλα όμως ο Στέλιος Μιχελακης δεν παραλείπει να ασχολείται και με κοινωνικές δραστηριότητες. Επί 16 έτη υπήρξε Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού του,  αναπτύσσοντας σημαντική πολιτιστική δράση. 

Το έργο όμως του Στέλιου Μιχελάκη δεν σταμάτησε με την συνταξιοδότηση του το 2002. Επί τρεις τετραετίες (2003-2014) ενεργοποιείται στην τοπική Αυτοδιοίκηση υπηρετώντας ως Δήμαρχος Βάμμου, Αντιδήμαρχος Αποκορώνου και Δημοτικός Σύμβουλος. Άλλα και στην συνέχεια το ενδιαφέρον του δεν έπαψε για τα κοινά και αγροτικά θέματα του τόπου. Εισηγητής και οργανωτής σε αναπτυξιακά συνέδρια του Αποκορωνα αλλά και στενός συνεργάτης του ΣΕΔΗΚ σε θέματα Δακοκτονίας συνέχισε τον ενεργό ρόλο του.   Στις 21-8-2019 σε μια γραφική γειτονιά του Βάμμου, παρουσιάζει το λεύκωμα (βιβλίο) με τίτλο: «Μαντινάδες-Ρίμες-Ριζίτικα-Ποιήματα για τον Αποκόρωνα».

 Δεν πρόλαβε όμως, καλά – καλά, να απολαύσει τους καρπούς των κόπων του και ενώ είχε κυριολεκτικά νικήσει πολλές φορές τους εχθρούς και ασθένειες των φυτών νικήθηκε, τελικά, αναπάντεχα από τις ασθένειες των ανθρώπων.

Ο Στέλιος Μιχελακης όμως δεν ήταν μόνο άξιος Επιστήμονας. Ήταν και ένας ακέραιος χαρακτήρας. Ευγενής και ειλικρινής στις κοινωνικές και επιστημονικές σχέσεις του. Ασυμβίβαστος, αδέκαστος και αυστηρά προσηλωμένος στο επιστημονικό και υπηρεσιακό του καθήκον του, υπήρξε υπόδειγμα για τους φίλους και συναδέλφους του και ζωντανό παράδειγμα για τους συνεργάτες του .

Ο Στέλιος όμως εκτός από επιστήμονας και άνθρωπος υπήρξε και πρότυπο οικογενειάρχη. Οι τρεις γυιοί του, Μανώλης, Μανούσος και Κώστας που απέκτησε με την εξαίρετη σύντροφο του Άννα, μεγάλωσαν και σπούδασαν με την συνεχή φροντίδα και των δυο τους. Σήμερα κοσμούν την οικογένεια,  την κοινωνία και τον τόπο και είναι βέβαιο πως θα συνεχίσουν πάνω στις αρχές και τον δρόμο που χάραξε ο Πατέρας τους.

Αγαπητέ Στέλιο

Τα βήματα σου στον κόσμο αυτό, υπακούοντας σε αγνώστους ακόμη μεταφυσικούς κανόνες σταμάτησαν. Τα ίχνη τους όμως δεν έσβησαν. Το έργο της ζωής σου και το ήθος σου έμειναν, παράδειγμα φωτεινό και παρακαταθήκη για όλους μας. Τα παιδιά σου, η σύζυγος σου, οι συγγενείς σου και όλοι εμείς που σε γνωρίσαμε από κοντά, θα υπερηφανευόμαστε για σένα.

Μπορείς να είσαι ήσυχος πως το χρέος σου στον κόσμο τούτο το επιτέλεσες επάξια. Πορέψου με ειρήνη στην Γή που αγάπησες.

 

Νίκος Μιχελακης 

  Δρ. Γεωπόνος 

Επιστημονικος  Σύμβουλος ΣΕΔΗΚ