Χωρίς αντίκρισμα οι πολιτικές για παραγωγή ποιοτικών λαδιών, αν δεν συνοδευτούν και από ανάλογες τιμές στην αγορά

Γράφει ο Νίκος Μιχελάκης*

 

    Οι εξελίξεις που σημειώθηκαν με την πανδημία στην Αμερικανική αγορά, που είναι όχι μόνο η μεγαλύτερη αλλά και η ισχυρότερη στον κόσμο, είναι πολύ ανησυχητικές.

 

Η αύξηση της κατανάλωσης ελαιολάδου που παρατηρήθηκε με το κλείσιμο εστιατορίων έδειξε ότι η μαζική εστίαση δεν φαίνεται να χρησιμοποιούσε και πολύ το ελαιόλαδο, αφού με το κλείσιμο της και το μαγείρεμα στο σπίτι, αυξήθηκε η κατανάλωσή του.

Από την άλλη πλευρά η αύξηση της κατανάλωσης «σύνθετων» επεξεργασμένων ελαιολάδων, αντί του υγιεινότερου έξτρα παρθένου, έδειξε ότι υπάρχει ανεπαρκής ή παραπλανητική ενημέρωση των καταναλωτών για τα λάδια αυτά.ΕΤΙΚΕΣ ΕΛΑΙΟΛΑΔΩΝ

Έτσι, εκλαμβάνονται ως ισοδύναμα από πλευράς υγιεινής με το έξτρα παρθένο, πράγμα που δεν είναι καθόλου ακριβές.

Ωστόσο, το γεγονός αυτό , που βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στις ΗΠΑ, είναι φανερό ότι συμβάλλει   μαζί με   την υπερπαραγωγή των διαφόρων χωρών (Ισπανίας,Τυνησίας κ.α.), στην διαμόρφωση των απαράδεκτα χαμηλών τιμών παραγωγού για τα ποιοτικά έξτρα παρθένα ελαιόλαδα.

Και   η εσφαλμένη αυτή ενημέρωση των καταναλωτών είναι φανερό ότι μάλλον οφείλεται στην συνεχή και συχνά παραπλανητική προβολή   των «σύνθετων» λαδιών από τις μεγάλες Βιομηχανίες τυποποίησης,  αλλά και στην ασαφή ή και εσφαλμένη ποιοτική ορολογία των κανονισμών της ΕΕ . Ο τίτλος «Ελαιόλαδα αποτελούμενα από εξευγενισμένα και παρθένα ελαιόλαδα» στην πράξη καταστρατηγείται βάναυσα με την μεγέθυνση της λέξης  Ελαιόλαδο και την σμίκρυνση των υπόλοιπων, ενώ και η λέξη «εξευγενισμένα» παρασύρει πολλούς καταναλωτές να τα θεωρούν καλύτερα από το έξτρα παρθένο.

Επομένως, ας μην ματαιοπονεί η επί χρόνια «μελετώμενη» νέα ΚΑΠ να ετοιμάζει στρατηγικές «από το χωράφι στο τραπέζι» επιδιώκοντας μείωση φαρμάκων και λιπασμάτων κ.λ.π για υγιεινότερα προϊόντα και από την άλλη να επιτρέπει την χημική επεξεργασία τους.   Αν θέλει ποιοτικά και υγιεινά προϊόντα ας αφιερώσει κονδύλια για την προβολή και ζήτηση τους ώστε να αυξηθούν οι τιμές τους.

 

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά από άδεια του (nmixel@otenet.gr)