Μέσα Νοεμβρίου αρχίζει κανονικά το λιομάζεμα στην Κρήτη

 

Γράφει:  ο Νικ. Μιχελάκης*

 

 

 

Μετά τις βροχές που έπεσαν στα τέλη Οκτωβρίου, η συγκομιδή αναμένεται να αρχίσει κανονικά στην Κρήτη, όπως κάθε χρόνο, από την πλειονότητα των παραγωγών μετά τις 10 Νοεμβρίου.

Οι ενδείξεις για την ποιότητα, όπως φαίνεται από τις λίγες περατώσεις που ήδη άρχισε, η συγκομιδή στα Χανιά και Ηράκλειο, είναι καλές όσο άφορα την ποιότητα αλλά όχι για τις αποδόσεις. Οι οξύτητες κυμαίνονται από 0,3ο έως 0,4ο αλλά οι αποδόσεις στις πλείστες περιπτώσεις κυμαίνονται γύρω στο 6-8/1 ( 12,5%-16,5%) λόγω της πρόωρης εποχής για την συγκομιδή.

Έτσι, η πλειονότητα των παραγωγών προσανατολίζεται να αρχίσει μετά τις 10 Νοέμβριου από τα δέντρα με χαμηλή παραγωγή. Ο χρόνος αυτός, όπως έχει αποδειχθεί από εμπειρία δεκαετιών αλλά και από ερευνητικές εργασίες του Ινστιτούτου Ελιάς (Σχ.1)   θωρείται πλέον κατάλληλος για την έναρξη της συγκομιδής στους ελαιώνες με   χαμηλή παραγωγή και λίγο αργότερα στους ελαιώνες με μέτρια και υψηλή παραγωγή (Σχ.1) . πίνακας συγκομιδής

Και αυτό γιατί μετά την βροχή, και την ανάνηψη του συρρικνωμένου από την ξηρασία ελαιόκαρπου, επιτυγχάνονται δυο οφέλη. Πρώτον   εξασφαλίζεται καλύτερη απόδοση (ξελάδωμα) του ελαιοκάρπου στα ελαιοτριβεία και δεύτερο, εφόσον ως αναμένεται ακολουθήσουν ημέρες με ηλιοφάνεια, αυξάνεται η ελαίωση (σχηματισμός   ελαιολάδου) στον καρπό.

Αντίθετα , η άμεση μετά τις βροχές συγκομιδή, λόγω αύξησης της υδατοπεριεκτικότητας του καρπού, ενδεχόμενα να εμφανίσει και χαμηλότερες αποδόσεις.

Πάντως, η συγκομιδή που τυπικά άρχισε πρόωρα φέτος από τις 20 Σεπτεμβρίου στην Κρήτη, σε λίγες συγκεκριμένες περιπτώσεις βιοκαλλιεργειών υποκινούμενη ως φαίνεται από την πρόθεση να επιτευχθεί λάδι ιδιαίτερης ποιότητας (αγουρέλαιο), τελικά δεν προχώρησε τότε,   παρά και τις συστάσεις για πρόωρη συγκομιδή, προς αποφυγή δακοπροσβολών.  

Κι αυτό γιατί,   ενώ η ποιότητα που παραγόταν ήταν καλή , οι αποδόσεις του ελαιoκάρπου σε ελαιόλαδο ήταν πολύ χαμηλές, οι τιμές που προσφέρονταν   δεν   συνέφεραν την συνέχιση και γενίκευση της συγκομιδής. Οι απώλειες από την φυσιολογικά μειωμένη απόδοση που ήταν περίπου 6-8/1 (12.5%-15%, ήταν μεγάλες και δεν μπορούσαν να αντισταθμιστούν από την προσφερόμενη τιμή που γρήγορα έπεσε κάτω από τα 3€/κ!

Συμπερασματικά, η παραγωγή αγουρελαίου αξίζει να επιδιώκεται μόνο όταν είναι εξασφαλισμένη η άμεση πώληση του σε τιμές που να υπερκαλύπτουν την μειωμένη απόδοση του ελαιοκάρπου για την παραγωγή του. Κι αυτό γιατί το αγουρέλαιο, επειδή υπό τις συνήθεις συνθήκες γρήγορα χάνει τα χαρακτηριστικά του, για να διατηρηθεί πολύ χρόνο απαιτεί ειδικές και δαπανηρές συνθήκες αποθήκευσης.

Από την άλλη πλευρά, οι πρωτόγνωρες φετινές συστάσεις για πρόωρη συγκομιδή προς αποφυγή δακοπροσβολών ήταν αβασάνιστες, γιατί έκτος του ότι έθεταν την αξιοπιστία της κρατικής δακοκτονίας υπό αμφισβήτηση, οδηγούσαν τους παραγωγούς σε σημαντική μείωση του εισοδήματος τους.   Γιαυτό και δεν έπεισαν την πλειονότητα των παραγωγών.

Βέβαια παρά τις μέχρι σήμερα καλές εξελίξεις, ο κίνδυνος για επέλαση του Δάκου δεν έχει εκλείψει. Όμως η ευθύνη για αντιμετώπιση τυχόν όψιμων δακοπροσβολών δεν πρέπει να μεταφερθεί στους ανήμπορους ‘η και απόντες ελαιοπαραγωγούς. Μπορεί και πρέπει να αναληφθεί από τον κρατικό μηχανισμό δακοκτονίας με εντοπισμό και έλεγχο των προσβολών με ειδικές καλύψεις. Χρήματα και φάρμακα πρέπει να υπάρχουν. Και αν αυτό δεν προβλέπεται από τις ισχύουσες κεντρικές διατάξεις , η έγκριση του σίγουρα μπορεί να εξασφαλιστεί.

 

 

 

*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντης του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά από άδεια του ίδιου. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.