Έφυγε από την ζωή αλλά όχι από την επιστήμη

   Γράφει ο Νικ. Μιχελάκης*  

Υπακούοντας στον αδυσώπητο βιολογικό νόμο αναχώρησε πρόσφατα σε ηλικία 92 ετων για το ταξίδι χωρίς γυρισμό ο Καθηγητής και επι τρεις θητείες Πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΓΠΑ) Αλέξανδρος Πουλοβασίλης. Όμως και αν έφυγε απο τον πλανήτη που ζούμε, άφησε σ αυτόν, χαραγμένα βαθειά τα ίχνη της πορείας του, παρακαταθήκες για όσους φιλοδοξούν να υπηρετούν τους αλλους με ακεραιότητα και ανιδιοτέλεια.

   Η κηδεία του έγινε μετά απο επιθυμία του στα Ίρια Αργολίδας όπου πήγαινε τακτικά για πειράματα και αρδευτικά έργα της περιοχής και είχε συνδεθεί στενά με τους κατοίκους.Poulovasili Μάλιστα ο τοπικός Δήμος Ασίνης, αναγνωρίζοντας την προσφορά του τον είχε ανακηρύξει επίτιμο δημότη του.

Είχα την τύχη γνωρίσω τον Καθηγητή Πουλοβασίλη, όχι σαν σπουδαστής αλλα σαν Γεωπόνος στα πλαίσια μεταπτυχιακής εργασίας που επεχείρησα το 1980 όταν υπηρετούσα   στο Ινστιτούτο Ελιάς Χανίων και η ανάγκη για επι πλέον γνώσεις είχε αρχίσει να γίνεται επιτακτική.

   Τότε, όταν διδακτορικά απονέμονταν ένα κάθε δυο –τρία χρόνια και οι Καθηγητές Πανεπιστημίων ηταν «απλησίαστοι», τόλμησα να απευθυνθώ στον Πουλοβασίλη που όντας Πρύτανης και φορτισμένος με σοβαρά διοικητικά θέματα, αποδέχτηκε το αίτημα να επιβλέψει εργασία μου για θέματα άρδευσης της Ελιάς. Έτσι, γνώρισα από κοντά τα σπάνια ψυχικά αλλά και επιστημονικά του χαρίσματα.

Η ζωή του Πουλοβασίλη ήταν πολυκύμαντη και πολυσήμαντη. Πέρασε από πολλές υπηρεσίες και γνώρισε από κοντά τα αγροτικά προβλήματα πριν γίνει Καθηγητής.

Από την εμπνευσμένη ομιλία του Καθηγητή Γ. Αργυροκαστρίτη που έγινε στις 18-10-2019 κατά την ονοματοδοσία της Βιβλιοθήκης του ΓΠΑ σε «Αλέξανδρος Πουλοβασίλης» σταχυολογώ μερικά απο τα στάδια της ζωής του.

Γεννήθηκε το 1928 στους Ευζώνους Μακεδονίας όταν ο πατέρας του υπηρετούσε εκεί ως Υπολοχαγός.

Κατά το διάστημα 1946-1956 σπούδασε στην τότε Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή Αθηνών (ΑΓΣΑ), αφού στο μεταξύ υπηρέτησε και την στρατιωτική του θητεία.Geoponiki sxoli

Το 1956 -1957 υπηρέτησε στο Εργαστήριο Γεωργίας της ΑΓΣΑ και στον Οργανισμό Κωπαίδας.

Το διάστημα 1959 -1963 με υποτροφία του ΙΚΥ σπουδάζει ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge όπου ασχολείται με τη Φυσική Εδάφους

Το 1963-1967 επιστρέφει στην Ελλάδα και υπηρετεί στην Κεντρική Υπηρεσία Εγγείων Βελτιώσεων (ΥΕΒ) και ως βοηθός στο εργαστήριο Γεωργικής Χημείας της ΑΓΣΑ υπο τον Καθηγητή Νικ Ρουσόπουλο

     Το 1967-1977 (περίοδος δικτατορίας) επανέρχεται στο Πανεπιστήμιο Cambridge και εργάζεται ως ερευνητής διεξάγοντας πλήθος ερευνητικών εργασιών

Το 1977 εκλέγεται ως Καθηγητής στην ΑΓΣΑ και αργότερα ως Πρύτανης για 3 συνεχόμενες Θητείες (1982-1991)

Την περίοδο αυτή εξαιτίας και της επίβλεψης της διατριβής μου επισκέπτεται αρκετές φορές την Κρήτη και ειδικά το Ινστιτούτο ελιάς όπου γινόταν πειράματα άρδευσης Ελιάς αλλα και πρακτική άσκηση Σπουδαστών της ΑΓΣΑ μεταξύ των όποιων και της Φοιτήτριας τότε και σήμερα Γεωπόνου της ΔΑΟΚ Χανιών Χρύσας Χαριτάκη-Μακράκη

    Σε όλη την διάρκεια της ζωής του ο Αλέξανδρος Πουλοβασίλης ανεξάρτητα απο τα αξιώματα και τις διοικητικές θέσεις που είχε, ποτέ δεν σταμάτησε να εργάζεται επιστημονικά. Δημοσίευσε πάνω από 100 εργασίες τις περισσότερες σε εγκυρότατα περιοδικά. Με την έντονη προσωπικότητά και την δραστηριότητα του συνέβαλε καθοριστικά στην ακαδημαϊκή ανάπτυξη του Γεωπονικού Πανεπιστήμιου .

Αγαπητέ Αλέκο

Τα βήματα σου στον κόσμο αυτό, υπακούοντας στην φυσική νομοτέλεια, σταμάτησαν. Τα ίχνη όμως που άφησαν δεν έσβησαν . Το έργο της ζωής σου και το ήθος σου έμειναν, παράδειγμα φωτεινό και παρακαταθήκη για όλους μας. Τα παιδιά σου και όλοι εμείς που σε γνωρίσαμε από κοντά, θα υπερηφανευόμαστε για σένα.

Μπορείς να φύγεις ήσυχος πως το χρέος σου στον κόσμο τούτο το επιτέλεσες επάξια. Πορέψου με ειρήνη στην γη που αγάπησες.

===================

*Αντί ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΚΩΝ ΝΕΩΝ , θεώρησα υποχρέωση μου να δημοσιεύσω σημερα αυτό το φτωχό κείμενο, σαν ελάχιστο χρέος τιμής, σε ένα άνθρωπο που με την ζωή του δίδαξε και επιστήμη και ανθρωπιά.