Οι Έλληνες την … προς τα κάτω διαφορά!

 

Γράφει ο Ν.Μιχελάκης*
Ενώ απομένουν δυο μόλις μήνες για να φθάσει η νέα σοδειά, δίδουν και παίρνουν οι εκτιμήσεις για το ύψος της παραγωγής ελαιολάδου σε παγκόσμιο αλλα και στο εθνικό επίπεδο των χωρών που παράγουν σημαντικές ποσότητες.


deksamenes ispaniaΒέβαια, ως θεωρητικός στόχος των εκτιμήσεων παρουσιάζεται η ενημέρωση παραγωγών και έμπορων προκειμένου να σχεδιάζουν ασφαλέστερα τους επιχειρηματικές κινήσεις τους. Στην πράξη όμως οι εκτιμήσεις αυτές χρησιμοποιούνται από διαφορές πλευρές και ως μέσον επηρεασμού των τιμών παραγωγού. Έτσι από την πλευρά των μεγάλων Βιομηχανιών και των κύκλων που συνδέονται με αυτές συνήθως παρουσιάζονται υψηλότερες από τις πραγματικές, ενώ παράλληλα προβάλλονται και με μεγάλη συχνότητα στον τύπο.


Έτσι, μετά τις εκτιμήσεις που είδαμε προ δυο μηνών απο διάφορους φορείς της Ισπανίας , Ιταλίας και Ελλάδας (sedik.gr. ΕΛΑΙΟΝΕΑ 2.9.2018) πρόσφατα ανακοινώθηκαν στην Ισπανία οι εκτιμήσεις και ενός άλλου, αρκετά σοβαρού φορέα, του Κέντρου Αριστείας Ελαιόλαδου (CEAO) της GEA Ισπανίας.


Με τις εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιώνονται τα βασικά συμπεράσματα των προηγούμενων εκτιμήσεων. Ότι δηλαδή η παραγωγή της Ισπανίας θα είναι αρκετά υψηλή, ενώ αντίθετα η παραγωγή όλων των άλλων ελαιοπαραγωγικών χωρών της Μεσογείου θα είναι πολύ χαμηλή. Μάλιστα αριθμητικά φαίνεται ότι το συνολικό έλλειμμα των βασικών ελαιοπαραγωγών χωρών θα υπερκαλυφθεί από την αυξημένη παραγωγή της Ισπανίας.


Τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων αυτών, προκάλεσαν δημοσιεύματα Ισπανικών ΜΜΕ που αναφέρουν ότι «οι Ισπανοί παραγωγοί θα καθορίσουν τις προσέχεις τιμές του ελαιολάδου, αφού συμφωνα με τα στοιχεία των εκτιμήσεων, στα χέρια τους θα βρίσκεται σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής» . Και αυτό πράγματι θα μπορούσε να συμβεί εάν οι διαθέσεις των Ισπανών παραγωγών ήταν ομόθυμες και ενιαίες, πράγμα που όμως δεν φαίνεται τόσο πιθανό. Και ενώ στη Ισπανία έτσι έχουν τα πράγματα, στην Ελλάδα η όλη διάθρωση της αγοράς ελαιολαδου είναι διάφορη. Οι πλειοδοτικοί διαγωνισμοί κυρίως από Συν/σμους είναι ελάχιστοι, ενώ το πλείστο του προϊόντος που βρίσκεται αποθηκευμένο κατά 95% στις αποθήκες των ελαιοτριβείων, διατίθεται σε τιμές που προσφέρονται από τους αγοραστές η εκπροσώπους τους.


Η κατάσταση αυτή οδηγεί τελικά το επίπεδο τιμών παραγωγού στην Ελλάδα αρκετά χαμηλότερα από ότι στην Ισπανία και Ιταλία. Στους Έλληνες παραγωγούς απομένει να αποδεχτούν η όχι τις συνήθως μειωμένες τιμές που τους προσφέρονται. Δηλαδή την προς τα κάτω διάφορα!

 

*Ο  Νίκος Μιχελάκης ειναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντης του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα κείμενα των άρθρων του εκφράζουν προσωπικές του απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μονό μετά απο άδεια του ίδιου. (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)